η καθημερινότητα μιας τρίτεκνης!

Καιρό τώρα ήθελα να κάνω αυτή την ανάρτηση...αλλά τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή!

Θα λύσω τις απορίες πολλών φιλενάδων μου που με ρωτάνε συνέχεια..

"μα πως προλαβαίνεις και τα κάνεις όλα...με 3 παιδιά και χωρίς καμιά βοήθεια;"

Κι όμως...προλαβαίνω (όχι πάντα βέβαια)!!

Η αλήθεια είναι οτι σταμάτησα να είμαι υποχόνδρια με την καθαριότητα όπως ήμουν
κάποτε...κοιτάω να κάνω καθημερινά τα βασικά (όσα βλέπει η πεθερά)
και δε με νοιάζει αν το σπίτι πολλές φορές θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο!
 Έχω 3 παιδιά και μάλιστα αγόρια...
θέλουν να παίξουν και δε θα τους το στερήσω αυτό!
Δεν τρέχω απο πίσω τους με το ξεσκονόπανο...δε με νοιάζει αν λερώσουν...
αν λερωθούν...αν το καθιστικό μας θυμίζει παιδότοπο...αν...αν...αν...!!
Το μόνο που με νοιάζει είναι να γελάνε...να μη χτυπήσουν...να μη τσακώνονται...
να είμαστε όλοι καλά!
Αυτή είμαι και το δηλώνω...και σ' όποιον αρέσει!
Σε όποιον δεν αρέσει πολύ απλά...να μην ξανάρθει σπίτι μου!!!

Θα σας πώ λοιπόν πως περνάω τη μέρα μου απο το πρωί που θα σηκωθώ, 

μέχρι το βράδυ που θα κοιμηθώ. Κοιμηθώ;;;;;; Τι είναι αυτό;;;

χαχαχα εδώ γελάνε!!!!!

 Το ξυπνητήρι έχει ρυθμιστεί να χτυπάει τις καθημερινές στις 6:15 

Μόλις σηκωθώ, πάω στο μπάνιο, πλένομαι και μετά ανοίγω τις μπαλκονόπορτες

στο καθιστικό και στην κουζίνα για να αερίσω...!

Ρίχνω μια ματιά έξω για να κάνω τις προβλέψεις του καιρού...νύχτα ακόμα...

εντάξει...ο Τόμας το τρενάκι είναι στη θέση του!!!

Ο Τομ και Τζέρυ στο παιδικό υπνοδωμάτιο!!

Επιτέλους τα κατάφερα!!

Μου πήρε λίγο χρόνο να το τελειώσω αλλά μπορώ να πω ότι έμεινα ικανοποιημένη

απο το αποτέλεσμα!! Είναι η πρώτη φορά που ζωγραφίζω στον τοίχο...αλλά μου 

φαίνεται οτι θα το κάνω και στο υπνοδωμάτιο του μικρού μου!!!!!

 

Όμορφο δεν είναι; 

Σε λίγο πάω να τους πάρω απο το σχολείο...ελπίζω να τους αρέσει!!

κορνίζες αλλιώτικες απο τις άλλες!

Καλημέρα με λιακάδα σήμερα!!

Χθές το βράδυ, αποφάσισα να κάνω ένα ξεκαθάρισμα στις φωτογραφίες του κινητού

μου και ανακάλυψα κάτι κορνίζες που είχα φτιάξει παλιότερα για κάποιους 

φίλους!!

Σας τις δείχνω λοιπόν...

λευκές κορνίζες στολισμένες με διάφορα φρου φρού...

πεταλουδίτσα φτιαγμένη απο αλουμίνιο...
 

και το όνομα του παραλήπτη γραμμένο επίσης με αλουμίνιο...

 

 Για την φίλη μου την Όλγα που ζεί μόνιμα στην Αυστραλία...

και γιατί όχι και για τον αδερφό της ...τον Ηλία που  επίσης ζεί εκεί...

να του θυμίζει λίγο Ελλάδα...

 

Αυτές ήταν οι κορνιζούλες μου!
Ελπίζω να σας άρεσαν!
Καλή εβδομάδα να έχουμε!!!!

Ο Θεός ζωγραφίζει!

Επιτέλους, φέτος ο Σεπτέμβρης θυμίζει φθινόπωρο!
Χρόνια είχα να το νιώσω αυτό...θυμάμαι πάντα, τις πρώτες μέρες του σχολείου 

κρατούσα μια ζακετούλα...με τον καιρό άλλαξαν τα πράγματα και το 

καλοκαίρι συνεχιζόταν μέχρι τον Οκτώβρη!

Σε μια βόλτα λοιπόν με το αυτοκίνητο, βλέπαμε τον συννεφιασμένο ουρανό,

στο πίσω κάθισμα και τα 3 μου ζουζούνια! Τα μεγάλα χάζευαν πραγματικά τον ουρανό 

και έκαναν δικές τους εικόνες...έναν δράκο...έναν σκύλο...και άλλα πολλά!

Ξαφνικά ακούω τον Μάνο μου να λέει:

"Μαμά, ο Θεός ζωγράφισε πάλι!!!!"

"Τι εννοείς αγάπη μου;"

"Να μαμά...ο Θεούλης έχει πινέλα και χρώματα και ζωγραφίζει τον ουρανό...

είναι στενοχωρημένος γιατί τελείωσε το καλοκαίρι και δεν θα ξαναπάμε στη θάλασσα.

γι' αυτό είναι λυπημένος και ζωγραφίζει μαύρα σύννεφα!"

Εγώ έμεινα με ανοιχτό το στόμα...

"δίκιο έχεις μάτια μου!!!"

Πόσο αγνές είναι αυτές οι ψυχούλες!!!

Καλή σας μέρα!!

Μαρμελάδα κολοκύθα μήλο!

Σήμερα το πρωί αποφάσισα να τεμαχίσω κάτι κολοκύθες όταν τα παιδιά ήταν 

στο σχολείο και εγώ στο σπίτι με το μικρούλι!

Θα τις έκοβα κυβάκια και θα τις έβαζα στην κατάψυξη για να κάνω

κανένα στριφτό...κάποια στιγμή, όταν σταματήσω τη διατροφή.

Στο στριφτό, δε μπορώ να αντισταθώ...δε θα φάω μόνο ένα κομμάτι,

θα φάω πολλά, οπότε το άφησα για αργότερα!

Ήθελα όμως κάτι να φτιάξω εκείνη την ώρα...σκεφτόμουν να την κάνω 

τηγανιτή όπως μας την έκανε η μαμά μου με μπόλικο τυράκι επάνω...αλλά 

δε θα την έτρωγαν τα παιδιά γιατί όπως λένε...δεν τους αρέσει η καλοκύθα (Μάνος)!

Έψαξα λοιπόν στο διαδίκτυο και ανακάλυψα ότι γίνεται και μαρμελάδα...

τα υλικά τα είχα και αποφάσισα να φτιάξω μια!

Όπως πάντα, εγώ έκανα παραλλαγές!

Σας γράφω λοιπόν τη δική μου εκδοχή... η οποία βγήκε φανταστική,

και φυσικά άρεσε στα μικρά...χωρίς να τους πώ βέβαια ότι 

η μαρμελάδα είναι κολοκύθα επι το πλείστον...

τους είπα ότι είναι μαρμελάδα μήλο!!

1,5 κιλό κολοκύθα κομμένη σε κύβους

3 μήλα τριμμένα στον τρίφτη

1 ποτήρι νερό

800 γρ. ζάχαρη

2 ξυλάκια κανέλλας

10 καρφάκια γαρύφαλλο

χυμό ενός λεμονιού

Τα έβαλα όλα μαζί στην κατσαρόλα, εκτός απο το χυμό λεμονιού.

Τα γαρύφαλλα τα έβαλα σε πουγκάκι για να μπορώ να τα βγάλω εύκολα!

Σε χαμηλή φωτιά τα άφησα αρκετές ώρες να σιγοβράσουν μέχρι που έλιωσαν τα 

κυβάκια κολοκύθας και έγινε πολτός.

Έβγαλα τα κανελλογαρύφαλλα και έριξα το χυμό λεμονιού!

Γέμισα σε αποστειρωμένα βάζα και έτοιμη!!!

Και μετά ήρθαν τα παιδιά!!!!!!!!!!!

"Παιδάκια θα δοκιμάσετε μια φανταστική μαρμελάδα μήλο που έφτιαξα;"

"Μαρμελάδα μήλο; Μπλιάαααχχχ!!!"

"Πρώτα θα δοκιμάσετε και αν δε σας αρέσει να μην ξαναφάτε...

αλλά μπλιάαααχχχχ δε λέμε ποτέεεεε!!!!!!!!"

(τι σιχαίνομαι αυτή τη λέξη)

"καλά μαμά!!!"

Τους άλοιψα μια φετούλα ψωμί με τη μαρμελάδα...

"μμμμμμ νόστιμηηηηη!!!!!!!!" (Γιώργος)

 Ο Μάνος...περίμενε να δεί πως θα αντιδράσει ο Γιώργος πρώτα

για να δεί...να φάει ή όχι!!

Και αφού είδε ότι άρεσε του Γιώργου...

"θα φάω κι εγώ μαμά!!"

"μαμάααα εγώ θέλω τέτοια να μου βάζεις στο σχολείο!!!"

χαχαχχαχχαα που να τους έλεγα ότι έχει κολοκύθα!!

Αυτό θα το κρατήσω μυστικό!!

Φιλιά!!